”ΘΕΙΑ ΜΟΙΡΑ” ( Θ. ΚΑΛΟΥΔΗΣ )

186
Οταν ο κόσμος
δεν θα’ ναι πιά εδώ…
…κι άγριες σκιές
θα ‘χουν τρομάξει τ’ ανέσπερο φως…
…μην φοβηθείς…
…εκείνη η μικρή φλόγα,
που κρύφτηκε
στ’ απάγκιο της καρδιάς σου,
λάβα θα γίνει…
…και θα ξεχυθεί,
καινούργια σύνορα
να σημαδέψει…
…το σύμπαν να χωρούν,
που παρασύρεται,
σ’ αρχέγονους ρυθμούς…
…αλλάζει και διαστέλλεται,
σαν να φοβάται,
ανεπαρκές να μην φανεί,
στης άχραντης αγάπης την δύναμη…
…γεννοβολά μεγάλες προσδοκίες…
…και τις σκορπά αδιάκοπα,
σε μιά κοσμογονία ασίγαστων πόθων…
…είναι η στιγμή της κάθαρσης…
…’κει που τα κλείθρα της ψυχής,
για πάντα αποχωρίζονται
την χρόνια βαριά σκουριά τους…
…κι αφήνουν πέρασμα στ’ αέναο φως…
…πες το και Θεία Μοίρα,
αν θες!!!
”ΘΕΙΑ ΜΟΙΡΑ” ( Θ. ΚΑΛΟΥΔΗΣ )